january 26, 2006-- hyde park, sydney
งานวันชาติ นับเป็นหนึ่งงานที่แต่ละประเทศให้ความสำคัญไม่น้อยไปกว่าเทศกาลอื่นๆประจำปี ความภูมิใจในเชื้อพันธุ์ของตนเองจะมีมากในระดับไหน งานวันชาติเป็นตัวชี้บ่งได้ ผมไม่แน่ใจว่าทุกประเทศบนโลกจะมีงานวันชาติกันหมดหรือเปล่า แต่ที่นี่- ออสเตรเลีย- มีงานวันชาติครับ ชาวออสซี่ที่นี่เรียกงานวันชาติของตัวเองว่า ออสเตรเลี่ยน เดย์ (australian day) บรรยากาศของงานวันชาติที่นี่ช่างละม้ายคล้ายงานกาชาดของบ้านเราเหลือเกิน ป่วยการที่จะสืบเสาะหาว่าเรากับเขาใครเริ่มมีงานวันชาติก่อนกัน สำคัญที่คนในชาติไหนเห็นความสำคัญของชาติตัวเองมากกว่ากันดีกว่า
บริเวณจัดงาน ออสเตรเลี่ยน เดย์ อยู่ใจกลางเมืองครับ สวนสาธารณะชื่อ ไฮด์ พาร์ค (hyde park) ถูกจับจองเป็นสถานที่ดำเนินงาน ถนนรอบๆสวนถูกปิดกั้นเพื่อทำกิจกรรมมากมาย น่าตื่นตานักท่องเที่ยวภูธรอย่างกระผมนัก ในสวนมองเข้าไป เรียงรายไปด้วยซุ้มขายอาหารควันโขมง (อย่าหาซุ้มส้มตำเสียให้เมื่อย ท่องเอาไว้ครับว่านี่คือ ออสเตรเลี่ยน เดย์ๆๆๆ) ฝรั่งออสซี่อุ้มลูกจูงหมาออกมาเดินกันให้เต็มเืมือง เบียดเีสียดกันเต็มสวน อาหารตามซุ้มต่างๆไม่ว่าจะเป็น บาร์บิคิวเอย แฮมเบอร์เก้อเอย หรือเครื่องดื่มนานาชนิดนั้น ราคาสูงกว่าท้องตลาดเล็กน้อย แต่ไอ้คนที่ไปต่อคิวซื้อนี่สิ ต่อกันเยอะทุกซุ้ม ทำซะยังกะว่าเค้าแจกฟรี ข้างซุ้มอาหารมีสองเวทีใหญ่ครับ เวทีแรกเอาในน้องหนูวัยกระเตาะด้วยการจัดการแสดงรีวิวประกอบเพลง มายากลฝรั่งที่ดูเหมือนเป็นส่วนผสมของกายกรรมกับการแสดงตลกมากกว่า เด็กๆรวมไปถึงผู้ใหญ่ขี้เกียจเดินก็จะพากันหย่อนก้นบนลานหน้าเวทีนี้ และดููการแสดงอย่างคึกครื้น อีกเวทีเป็นเวทีเพื่อแสดงดนตรีแจ๊ซ แม้ว่าช่วงแสดงคอนเสิร์ตอากาศค่อนข้างมืดครึ้ม ฝนฟ้าตั้งท่า่ว่าจะปริบปรอย แต่คนดูก็ไม่คิดถอยครับ นั่งคลอเคลียเคลิบเคลิ้มไปกับเสียงดนตรีกันอย่างไม่คิดหนีหาย นักดนตรีเห็นเช่นนี้ เล่นกันถวายหัวเลยครับ
กิจกรรมที่ดูเหมือนจะเป็นไฮไลต์ของงานน่าจะอยู่ที่การแสดงรถโบราณครับ มีเยอะถึงเยอะมาก ขนกันมาทั้งทวีปเลยมั้งนั่นนะ รถหลากรุ่นเป็นร้อยร้อยคันจอดเรียงรายรอการมาชมของผู้คนเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นรุ่นไหน เก่าเพียงไร หาชมกันได้ที่งานนี้ครับ ที่สำคัญคือรถแทบจะทุกคันที่เอามาโชว์ยังวิ่งได้อยู่เลยครับ (ตกในมากที่เ้ห็นรถมอเตอร์ไซค์รุ่นเก่า ผอมๆเป็นซี่ๆคล้ายจักรยานติดเครื่องสูบน้ำไว้ด้านหลังวิ่งเป็นแถวไปตามถนน) ที่น่ารักอีกอย่างของงานคือ รถประจำทางสองชั้นรุ่นเก่า(ของประเทศนี้) จะถูกขนออกมาให้บริการกันอีกรอบ วิ่งกันทั่วเมือง และแน่นอนว่าเต็มทุกคันทุกรอบไป หนึ่งปีมีหนึ่งหนที่รถเก่าเก็บเหล่านี้จะได้ออกมาวิ่งบนถนนที่เคยวิ่งประจำ (ฟังแล้วเหงาๆพิกล) ตกกลางคืน พลุหลายดอกแตกกระจายเกลื่อนฟ้าดำมืด คล้ายการประกาศการมีตัวตนในโลกกว้าง คนเบื้องล่างโห่ร้องยินดีประสานแสงวาบบนท้องฟ้า คล้ายอยากให้คนอื่นได้รู้และได้ยินในความภูมิใจของตน
สักพักหลังพลุลูกสุดท้ายถูกจุดและวาบหาย หลังจากเสียงสุดท้ายของคนที่ตะโกนโห่ร้อง ท้องฟ้ากลับมามืดและเงียบอีกครั้ง เหมือนทุกๆที่บนโลกใบนี้
