หากจะยังพอจำกันได้ ผมเคยเล่าให้ฟังถึงบรรยากาศการไปต่อแถวซื้อตั๋วคอนเสิร์ตของนักร้องเกาหลีชื่อ "เรน" ให้เพื่อนเมือประมาณเกือบเดือนที่แล้ว หากจำกันไม่ได้ ย้อนกลับไปดูรูปกันได้ ที่นี่ ครับเมื่อวันเสาร์ที่ 13 ที่ผ่านมา คอนเสิร์ตที่ว่าได้อุบัติขึ้นแล้ว ...และผมก็(ดัน)เป็นหนึ่งในผู้เข้าชมมหรสพจากเกาหลีอันนี้ด้วย
อ้าว... ก็ไหนว่าจะไม่ไป ใช่แล้วครับ จากความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับเพลงของนักร้องคนนี้ที่ติดลบ คือไม่ได้รู้อะไรเลย แล้วกระแดะจะไปดูคอนเสิร์ตเค้า บัตรตั้งสามพัน! เผอิญว่าได้บัตรฟรีครับพี่น้อง ซื้อให้เพื่อน 3 ใบ แต่ดันส่งมา 5 ใบ เป็นไปได้ว่าที่นั่งเหลือ ก็ตัดสินใจนานพอควร ช่างใจว่า ถ้าไปแล้วกร่อยนี่ นั่งเน่าในฮอลล์นั่นร่วม 2 ชั่วโมงเลยนะนั่น คิดไปคิดมาก็ เอาวะ!! สงกรานต์ทั้งที แล้วไอ้กระผมก็ไม่ค่อยจะได้ไปไหนมาไหนสักเท่าไหร่ ก็เลยไป..
คอนเสิร์ตเริ่มทุ่มนึง (เวลาตามที่แจ้งในตั๋ว) คอนเสิร์ตจัดที่ 'Sydney Olympic Park' เป็นที่ที่ศิลปินมากมายวนเวียนมาแสดงผลงานของตนให้คนที่นี่ได้ยลกัน ลงจากสถานีรถไฟก็พบว่า คนเยอะมาก เพราะดันจัดที่เดียวกันกับงาน "อีสเตอร์" ประจำปีของที่นี่ แต่ก็ค่อยๆเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปยังจุดหมาย 'Acer Arena'
เดินไปเรื่อย เรื่อย...
นั่นไง เอเซอร์ อารีน่า ที่ที่เราจะไป สมาชิกชาวไทย 5 คนเดินสวบๆไปยังบริเวณงาน3 ใน 5 นั้นคือแฟนเพลง"เรน"ตัวจริง ที่ยอมเสียเงินค่าตั๋วคนละสามพันมาดู อีกสองคน- แน่นอนว่าคือผมกับแฟน- เป็นเพียงใครก็ไม่รู้ที่อยากจะไปดูบรรยากาศรอบๆงาน และได้บัตรฟรี
ถึงด้านหน้าทางเข้าแล้ว สถานที่จัดคอนเสิร์ตดูไฮโซโก้เก๋มาก โปสเตอร์ศิลปินต่างๆแปะไว้ให้ดูขลัง รอบๆบริเวณเห็นวัยรุ่นเกาหลีหัวชี้เดินไปมาไม่ว่าหญิงชาย อืมมม..คึกคักใช้ได้
และแน่นอนว่า ก่อนที่จะได้เข้าชมคอนเสิร์ต ก็ต้องมีซุ้มอะไรต่อมิอะไรให้ได้เสียตังค์กันก่อน ไม่ว่าจะเป็นหมวก เสื้อ โปสเตอร์ กางเกง และ อะไรอีกมากมายภายใต้แบรนด์ "เรน" มีให้แฟนได้หอบหิ้วไปเชยชม แต่สำหรับพวกผมแล้ว.. เข้าข้างในดีกว่า
สถานที่จัดมหรสพช่างโอ่โถงยิ่งนัก ไฟยังสว่างเนื่องจากยังไม่ถึงเวลา เกาหลี เดินกันให้ขวั่ก ไทยแลนด์เราก็มิได้น้อยหน้า มีให้เห็นเยอะเหมือนกัน ชาติอื่นนอกจากนี้ก็ไม่สามารถระบุได้ เห็นผู้หญิงฝรั่งสองสามคน แอบกรี๊ดเรนอยู่ตอนนเรนโผล่ออกมาในมิวสิกวีดีโอ ขณะนี้เวลา สิบแปดนาฬิกา สี่สิบห้านาที อีกสิบห้านาที มหกรรมคอนเสิร์ตกำลังจะเริ่ม...
สักหน่อยเรนโผล่ออกมาทางทีวีจอยักษ์ข้างๆเวที แค่นี้สาวกสาวๆเกาหลีก็กรี๊ดกันจนหูจะแตก ออกมาโปรโมตองค์กรเพื่อเด็กติดเอดส์อะไรซักอย่าง สามนาที แล้วก็หายไป จากนั้นก็ไม่เห็นเงาหัวเรนอีกเลยร่วมสองชั่วโมง!!! ใช่ครับ 2 ชั่วโมงถ้วนที่ผมนั่งหนาวแอร์อยู่ รู้งี้เอาตะกร้อมาด้วย ชวนคนแถวนั้นเตะก็คงพอจะได้เหงื่ออยู่ แล้วในระยะเวลาสองชั่วโมงนั่น ไม่ได้มีอะไรเปิดให้ดูเล้ยนอกจากโฆษณา Korean Air สายการบินเกาหลี ที่เปิดวนไปวนมาจนจอจะปรุ นั่งหง่าวจนตูดด้าน
ทันใดนั้น!!! ไฟพลันดับวูบ ปรากฏเพียงห่าฝนโถมเทในจอเบื้องหน้า เอามือปิดรูหูได้เลยครับ เสียงกรี๊ดดังพอๆกับไปนั่งฟังเค้าระเบิดตึก เรนมาแล้ว พร้อมๆกับเพลง...(อะไรก็ไม่รู้)
แว่นดำมาเชียว เพลงแรกจำได้ท่อนเดียวคือ "ซีด...โอย ซีด...โอย" เพลงอะไรเนี่ย ซีดกันทั้งเพลง แล้วคิดดูว่าเครื่องเสียงระดับโลก เสียงซีดเรนจะดังขนาดไหน คือแค่ฟังเสียงก็เห็นภาพฝอยน้ำลายของเรนที่แทรกตัวผ่านซอกฟันหน้าระหว่างซี่ที่ 2 กับ 3 ละล่องมากระแทกไมค์ดัง แประ...ชัดมาก
แค่เพลงแรก ระบบแสง สี เสียงนี่ อื้อหือ... แล้วไหนจะพลุอีก เพลงนึงนี่จุดไม่ต่ำกว่าสิบดอก ตู้ม ต้าม กันทั้งงาน ไหนจะไฟพ่นแบบร้อนมาถึงหน้าผมอ่ะ คิดดู แล้วเรนผมไม่หยิกหยอยหมดเลยเหรอนั่น อลังการงานสร้างมาก กว่าจะจบคอนเสิร์ต พลุจะถูกจุดไปกี่ดอกเนี่ย ข้างหน้ามันต้องมีใครตายบ้างละ จุดเยอะซะขนาดนั้น
เอ่อ...สำรวมหน่อยครับเรน ท่านี้ไม่งาม
เรนมาก็ไม่พูดพล่าม เต้นอย่างเดียวครับพี่น้อง เพลงช้าก็เต้น และทุกครั้งที่เรนเคลื่อนไหวอวัยวะใดๆก็ตามที่ต่ำกว่าเข็มขัด สาวๆเกาหลีก็จะพร้อมใจกันกรี๊ดดด แล้วก็กรี๊ดดดด ทุกอิริยาบถไป แล้วเรน (ซึ่งคงจะจับจุดได้) ก็จะวนเวียนอยู่กับการถลกเสื้อโชว์กล้ามมั่งล่ะ หรือไม่ก็ส่ายตูด รูดขาไมค์บ้างล่ะ พวกนี้ก็กรี๊ดกันเข้าไป เพลินดีนะครับฟังเสียงกรี๊ดประกอบการฟ้อนรำของเรนเนี่ย อัตราการเสียเหงื่อของเรนต่อเพลงนี่ ไม่ต่ำกว่า 1 ตุ่ม เหงื่อเยอะ เหมือนเค้าวิ่งมาจากเกาหลีเพื่อมาให้ทันงานคอนเสิร์ตครั้งนี้น่ะ แบบเยอะมากกกกก ผมทำงานทั้งชีวิตไม่รู้จะได้เหงื่อเยอะขนาดนี้หรือเปล่า
เวทีมีแบบให้เดินไปสัมผัสคนดู กันได้เกือบทั่วถึง ระบบไฟนี่ ค่าไฟคืนนี้น่าจะเยอะกว่าค่าไฟรวมของจังหวัดใดจังหวัดนึงของประเทศเราทั้งเดือนเลยนะเนี่ย
ช็อตเด็ดของงาน เพลงเศร้าครับ ที่ตอนท้ายๆ เรนต้องมานั่งกลางเวที แล้วฝนก็เทลงมากลางกระหม่อมเรน ภาพในจอสวยมาก คือดูเหมือนฝนหน่อย แต่บนเวที...เหมือนไปเที่ยวน้ำตกยังไงไม่รู้ (น้ำตกตอนหน้าแล้งด้วยนะ)
อีกอย่างที่พอจะสังเกตุเห็นได้คือ เรน เปลี่ยนเสื้อผ้าบ่อยมาก สิบกว่าชุดมั้งนั่นน่ะ มาดูกันดีกว่าว่าชุดไหนที่พอจะใส่ไปซื้อของอยู่เซเว่นได้บ้าง
เสื้อโค้ทยาวๆถึงตาตุ่ม
เรนซีดดด โอยยย ใส่ชุดนี้แหละร้อง
ชุดนี้เอื้อแก่การถลก ทึ้ง ดึง และฉีก มากกกก
เรน เดอะสตาร์
เรน ทิมเบอร์เลค
เรน เหลียวหลัง
เรน สูทแดงแรงฤทธิ์
แหวกอกให้สาวตื่น
เรนร็อก
สองชั่วโมงผ่านไป หาวบ้างสนุกบ้างตามประสา ก็ไม่ได้น่าเบื่ออะไรมากมาย คุ้มที่ได้มาดูโปรดักชั่นยิ่งใหญ่ไฮโซขนาดนี้ ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ที่อาจจะไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก ต้องขอบคุณคิดะ เจี๊ยบ และพี่เจี๊ยบ สำหรับกล้อง งานหน้าถ้ามีอะไรหนุกๆก็จะมาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ
มาดูบรรยากาศงานอื่นกันมั่ง..
อิ อิ
