คืนวานที่ผ่านผัน มีการจัดแสดงดนตรีขึ้นอีกครั้งที่ซิดนี่ย์ภายใต้ชื่อคอนเสิร์ตที่ว่า "Season Change Concert" ชื่อไทยจำไม่ได้เสียแล้วนักร้องนักดนตรีที่มาร่วมงานดูจากรายนามแล้ว น่าสนใจทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นคุณบอย ตรัย คุณบี แห่งคริสเชนโด้ หรือวงลิปตา ยิงปืนนัดเดียว ได้นกหลายตัวเลย
ตระเวณซื้อตัวกันก่อนคอนเสิร์ตเริ่มประมาณครึ่งวัน และอากาศก็เป็นใจให้ฟังเพลงเย็นๆเหลือเกิน เพลงจากฝั่งเบเกอรี่เสียด้วย ซื้อทันที และตั้งตารอเวลาคอนเสิร์ตเริ่มด้วยใจระทึกที่ห้อง
สถานที่แสดงคอนเสิร์ต เป็นที่เดียวกันกับที่ตอนโจอี้ บอย และ คณะก้านคอคลับมาเยือน คือเวรี่ ใกล้กับห้องที่อยู่มาก ลงลิฟต์ เลี้ยวขวา ถึงเลย จึงไม่ได้รีบร้อนในการไปให้ถึงบริเวณงานก่อนเวลาอันควรนัก คอนเสิร์ตครั้งนี้ต้องทำใจไว้เลยว่า คงไม่มีเพลงที่เอื้อต่อการเต้นยับนัก จึงไม่จำเป็นต้องตั้งต้นดื่มด่ำอะไรมากมาย เพราะงานนี้ไปเพื่อจะฟังเพลงจริงๆ
ตัดฉับมาที่ตอนห้าทุ่มตรง อาบน้ำแต่งตัวแล้วควงแฟนเดินออกจากห้องตรงดิ่งไปยังบริเวณที่จัดมหรสพ ล้างมือไป มือยังไม่ทันหายเปียกก็ถึงซะแล้ว คนไทยหนึ่งหยุบมือยืนออกันอยู่หน้าผับ ยังไม่เข้า ยิ่งดึกก็ยิ่งเย็น ลมพัดผ่านพาให้ขนแขนลุก เข้าข้างในดีกว่า
คนยังไม่เยอะ ดีเจเปิดเพลงไทยอยู่ข้างในให้บรรยากาศดีแท้ เพลงจากค่ายเบเกอรี่ยุคกลางถูกทะยอยเปิดมาให้พอระลึกถึงอดีต สลับกับเพลงใหม่ๆในแนวสดใสพอให้ได้โยก เข้าไปปุ๊บ เจอควันบุหรี่ปั๊บ อัดกันอยู่เต็มฮอลล์ ปกติที่เที่ยวที่นี่จะปลอดบุหรี่ แต่ที่ที่เค้าจัดงานเมื่อคืนเจือกไม่ปลอด เลยต้องนั่งรมควันอยู่นั่นแหละ และแล้วก็สั่งนมมีฟองมากินรอนักร้องอีกสองขวด (การขายเบียร์ในผับนี้ รวมไปถึงเครื่องดื่มทุกชนิด สั่งไปแล้ว เค้าจะเทลงแก้วพลาสติกให้เรา อย่างเบียร์ขวดเล็ก ก็เทลงไป ไม่ให้ถือขวดออกร่อน เกรงว่าจะมีการประทุษร้ายกันมั้ง)
คนไปด้วย...
สักหน่อยพิธีกรขึ้นบนเวที ประกาศว่าจะมีการมอบของกำนัลให้ผู้มาร่วมงาน โดยมีกติกาว่า เค้า (หมายถึงตัวพิธีกร) ชอบดื่มไฮเนเก้น ดังนั้น จะลงไปข้างล่าง แล้วถ้าเจอใครดื่มไฮเนเก้น รับไปเลยซีดีพร้อมลายเซ็นต์ ของหนึ่งในสามศิลปินนั้น นึกในใจ "มึงจะบ้าเหรอ จะกินเบียร์ หรือเหล้าขาว เค้าก็เทลงในแก้วพลาสติกแบบเดียวกัน จะไปรู้ได้ไง..."
คิดไม่ทันจบประโยค พิธีกรโดดสวบลงมาจากเวทีแล้วถามแฟนผมว่าดื่มอะไรอยู่ คงจะตอบว่าน้ำซาวข้าวหรอกมั้ง ตอบว่าไฮเนเก้นครับ เค้าคงไม่มาดมดูแก้วว่าเก้นจริงหรือเปล่า ได้มาซะ ซีดีพี่บอยพร้อมลายเซ็นต์
เริ่มมีจังหวะเป็นของตัวเอง เต้นซะ
เพลง"ฮอร์โมน" ของกรู๊ฟ ไรเด้อร์นี่เต้นมันมาก
สักหน่อยพี่บอยโผล่เฮดออกมาจากหลืบเวที กรี๊ดกระหน่ำ
ร้องประมาณหกเพลง และแน่นอนว่ายังร้องไปหลับตาไป ชอบช่วงที่พี่แกเอาเพลงจากอัลบั้ม Magic Moment มาร้อง เพราะดี พูดน้อย ร้องเพราะเหมือนเดิมสำหรับพี่บอย และรอบแรกที่พี่แกขึ้นมา ผมไม่ได้ยินแกร้องเพลงชุดใหม่เลย
ถึงคราวของวงลิปตา ตอนแรกนึกว่าแอน คูณสามย้ายมาอยู่กะพี่บอยด์ หน้าตาเหมือนกันมาก คุณแทน (มือคีย์บอร์ด) เล่นมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว พอคุณใส่แว่นนี้ออกมาก็ฮากระจาย เอ็นเตอร์เทนดี เต้นกวนตีนใช้ได้
สองเพลงแรกเป็นเพลงเร็ว มีเพลย์เกิร์ล กับเพลงของพีโอพี (จำชื่อไม่ได้) เต้นกันอีกคำรบ และอีกเช่นเคยว่า วงนี้เล่นเพลงตัวเองแค่เพลงเดียว เพลงฝืนก็ไม่ได้ร้อง
เสร็จจากนั้นพี่บีขึ้นมา เห็นบอกว่าพึ่งออกจากโรงพยาบาล ไปผ่าคอ หรืออะไรซักอย่าง แต่ก็ยังมาร้องขับกล่อมให้ชาวเราได้ฟังกัน
พี่บีร้องเพลงของคริสเชนโดประมาณห้าหกเพลง รวมทั้งสองชุด ฟังจากกระแสตอบรับแล้วคนร้องตามเยอะมาก คนกรี๊ดเยอะเช่นกัน ออกอาการงงเล็กๆ เนื่องจากไม่คิดว่าชุดสองจะได้รับเสียงตอบรับดี (ดีใจแทน)
ได้เวลาอันควร อาจจะเป็นเพราะไม่ค่อยได้เต้น จึงทำให้เริ่มง่วง เพลงแนวนี้มันต้องนั่งฟัง แล้วจิบนมไปพลางๆ แต่นี่ต้องมายืนดมหัวคนข้างหน้าอยู่ในสภาพที่แออัดมาก จึงทำให้ง่วงเร็ว และไม่แน่ใจว่าแต่ละคนจะออกมาร้องรอบสองหรือเปล่า
ไม่ได้ทันอยู่ต่อ ก็ออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ด้านนอก สุดสดชื่น ดูนาฬิกาก็ปาเข้าไปตีสาม อืมม...เกือบสามชั่วโมง ก็คุ้มใช้ได้ ยังไงก็พอบรรเทาความคิดถึงเมืองไทยไปได้อีกนิดนึง
