สองอาทิตย์ที่แล้ว ก่อนที่ฝนจะเริ่มตกหนักพร้อมหอบเอาลมหนาวมาให้ชาวไทยที่ซิดนี่ย์ได้สั่นกัน เราได้ไปร่วมงานมหกรรมดนตรี(ฟรี)แห่งหนึ่ง Jazz & Blues Festival จัดมาเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แต่พึ่งได้ไปดูครั้งแรก
น่าตื่นเต้นไม่หยอก...
อากาศวันนั้นแจ่มจรัสด้วยแสงอาทิตย์ แต่ถ้าหลบใต้ร่มไม้ ความหนาวก็จะมาเยือนทันที ยืนผิงแดดอุ่นๆกันตอนบ่ายโมงนี่แหละดูจะเป็นทางเลือกที่ถูกที่สุด
ที่นั่งเป็นลานสนามหญ้า จับจองได้เลยว่าจะเอาหย่อมไหน เวทีไม่เล็กไม่ใหญ่ พอให้ได้ตื่นเต้น
วงแรกของวันนี้ เป็นวงมาจากอเมริกา (มั้ง) เป็นทหารเรือ มีป้าคนนึงเสียงดีมากกกกกกกก ลูกเล่นแพรวพราว เสียงนี่ตรึงคนดูได้อยู่หมัด เคลิ้มป้ามาก
เดินออกมาฟังเสียงเต็มๆหน้าแผงควบคุม เสียงดีมาก แม้จะเป็นที่โล่ง ชัดใส และนุ่มลึกในคราเดียว
เคลิ้มเชียวนะมึ้ง
งานนี้ เป็นคอนเสิร์ตที่เด็กเยอะมาก ปลูกฝังอะไรกันแต่เนิ่นๆปานนี้ เด็กวิ่งเล่นหน้าลานคอนเสิร์ตเต็มไปหมด น่ารักดี
ผู้ฟังที่เป็นนกก็เยอะใช้ได้
ผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ
และแล้วช่วงค่ำย่ำสายัณก็มาถึง เริ่มขนลุก เพราะหนาว แต่ก็ทนอยู่ด้วยความอยากดูวงเด็ดของวันนี้ และเป็นวงสุดท้ายของเทศกาล วง True Live คำโปรยใต้แผ่นพับบอกว่า พวกเค้าหลงใหลในเพลงแจ๊ซ แต่ก็คลั่งไคล้ในเพลงฮิปฮ็อปเช่นกัน ทางออกที่จะทำให้หัวใจของพวกเค้าเบิกบานก็คือ นำทั้งสองแนวเพลงมารวมกันซะ!
เสียงไวโอลินเสียดแทรกแหวกฝูงชนออกมากระทบโสต ก่อนที่บีทจะตามมากระแทกใจให้ได้โยก วัยรุ่นกระทุ้งคอรับจังหวะกระเพื่อมไปทั้งลาน
นักร้องออกมาแร็ป มือกลองหวดกันเต็มที่ มือ(ดับเบิ้ล)เบสดูจะเหนื่อยเป็นพิเศษ เพราะเบสอันเบ้อเร่อนี่ไม่ค่อยเอื้อให้แกเต้นนัก แต่ก็ยังเต้นจนได้
ผู้ชมก็มันกันเข้าไป...
ถือเป็นฟรีคอนเสิร์ตที่สนุกมาก คุ้มค่าการเดินไปดูเป็นยิ่งนัก อบอุ่นและมันส์ในคราเดียว คราวหน้าต้องไปร่วมงานให้ครบทั้งสามวันให้ได้
