เรื่องขี้ ขี้... (มีการใช้คำเกือบหยาบเพื่อเพิ่มอรรถรสขี้)

ย้อนกลับไปในวัยที่มี "เด็กชาย" เป็นคำนำหน้า ณ โรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง

เป็นที่รู้กันว่าห้องน้ำชายของโรงเรียนมัธยมกว่าสี่ร้อยเปอร์เซ็นต์ในประเทศไทย ซกมกมากกกกก

ซกมกขนาดที่เข้าไปในห้องน้ำปุ๊บ รังสีเยี่ยวกระแทกตาถึงขั้นแสบ ต้องรีบเยี่ยวแบบไร้การควบคุม(และทิศทาง) ก่อนที่ตาจะบอดแล้วดีดตัวออกมาจากห้องน้ำภายในสองวิฯ ไม่ต้องพูดถึงสถานที่ปล่อยหนัก นรกดีๆนี่เอง

เด็กชายโก๋ (นามสมมติ) ขณะนั้นอยู่ม.หก (อย่าสงสัยว่าทำไมยังใช้"เด็กชาย" ฝ่ายทะเบียนลืมแก้!) ปวดขี้อย่างรุนแรงในบ่ายของวันหนึ่ง จำได้พอลางเลือนว่าคาบแรกของภาคบ่ายพึ่งเริ่มได้ไม่ถึงสิบนาที

เด็กชายโก๋ (นามสมมติ) ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งประธานนักเรียน ขออนุญาติอาจารย์ประจำวิชาออกมาด้วยหน้าตาเรียบเฉย และไว้มาดประธานนักเรียน หารู้ไม่ว่าหูรูดภายในกระตุกรัวถี่

หลุดออกมาจากห้อง เดินภูมิฐานไปตามทางเดินอาคารเรียน เหงื่อซึมออกจากหนังหัว รู้สึกว่าห้องน้ำอยู่ไกลมาก และเรียงรายระหว่างทางเดิน รุ่นน้องพร้อมเพรียงทักทาย "หวัดดีพี่ประธาน" กันถ้วนทั่ว โบกมือให้พร้อมยิ้มที่มุมปาก ทักทายคืนอย่างเป็นมิตร

เดินหนีบตูดด้วยความเฉื่อยและความเสียว ห้องน้ำอยู่ข้างหน้า แลเห็นเป็นทางสว่าง

ถึงปากทางห้องน้ำ พุ่งตัวเข้าไปในทันที หลับตากันรังสีเยี่ยว แทรกตัวเข้าไปในห้องแรก ถอดเข็มขัดโดยใช้เวลาสี่จุดสามวิฯ รูดกางเกงลง ยองๆก้นอย่างหยิ่งทะนงพร้อมปล่อยมวลสารออกจากบอดี้ อา.....

หลังหลับตาพริ้มกับความพริ้วของอารมณ์ได้สักพัก ความวิตกเริ่มคุกคาม ว่า..

ก.หลังเสร็จภารกิจ เอื้อมมือหยิบขัน แล้วคว้าเอาความว่างเปล่า จะทำอย่างไร?

ข.มือเจอขัน แต่ตวงตักอากาศ ไร้น้ำแม้เพียงหยด จะทำอย่างไร?

ค.ทั้งน้ำและขันอยู่ครบ เผยอหน้าดูในตุ่ม พบก้อนขี้ (ย้ำว่าก้อนขี้ของจริง) ลอยเหนือน้ำอยู่ จะทำอย่างไร?

ที่น่าสะพรึงกลัวคือ ทั้งสามเหตุการณ์นั้น ล้วนเคยผ่านมาแล้วทั้งสิ้น จึงทำให้เกิดความวิตก อย่าได้ถามถึงการเอาตัวรอด ค่อยๆสำรวจทีละข้อ จนแน่ใจว่าไม่มีเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้น

ชำระทุกอย่างเสร็จสิ้น ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนบรรลุโสดาบรรณ หน้าเป็นประกายผ่อง ค่อยๆยกตัวขึ้นมา เหมือนบัวตูมที่โผล่ออกมารับแสงเหนือผิวน้ำ

รูดซิบอย่างแม่นมือ และตักน้ำราดโถ เงยหน้าขึ้นมาอีกรอบ ผ่าง!!!!!!!!!!!!

ห้องน้ำมีรู!!!!

รูขนาดหัวคนมุดได้!!!

ข้างหลังห้องน้ำเป็นตึกเด็กม.2 ฐานเสียงชั้นยอดในตอนนั้น!!!!

นี่กูขี้แบบเรียลลิตี้เหรอเนี่ย!!!

หม่ายก๊อดดดดดดด (เสียงโหยหวน)

เหงื่อจากหนังหัวแปรสภาพมาเป็นน้ำตาคลอหน่วย

เสียงคิกคักดังลอดรูนรกมากระทบโสต จับใจความได้ว่า "พี่ประธานแก" "พี่ประธานมาขี้"

นึกในใจว่า จะไม่ให้กูขี้จนพ้นตำแหน่งเลยหรือไร ยิ้มเจื่อนๆให้แฟนเพลง

มือสั่นๆเอื้อมไปปลดกลอน (ซึ่งไม่รู้จะมีไว้ทำไม รูใหญ่อยู่ด้านหลังซะขนาดนั้น)

กลับบ้านเปิดดูปฏิทิน เริ่มนับถอยหลังถึงวันจบม.6...

edit @ 5 Dec 2007 12:44:05 by zoxmok