เรื่องเพื่อน เพื่อน (หยาบพอเป็นกระษัย)

รู้จักเด็กชายสรพงษ์แบบผิวเผินครั้งแรกตอนม.1 ณ โรงเรียนประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง แต่เรียนคนละห้องกัน

สรพงษ์เป็นเด็กชายไทยร่างสันทัด และเป็นที่กล่าวขวัญในตอนนั้น เพราะเค้าลือกันมาว่าสรพงษ์เล่นกีต้าร์เก่งมากกกกกก

ลือกันมาระลอกสองว่าสรพงษ์หัดเล่นกีต้าร์ตั้งแต่ตอนป.3 (ป.3!!!) วัยที่เด็กชายส่วนใหญ่กำลังพะวงเรื่องการพันผ้าพันคออย่างไรให้ดูเท่ ในชุดลูกเสือสำรอง สรพงษ์(เสือก)หัดเล่นกีต้าร์

ข่าวลือนั้นเป็นจริง สรพงษ์มีวงดนตรีเป็นของตนเองตั้งแต่ตอนม.1 ซึ่งตอนนั้นเด็กชายพงษ์ทวียังแยกไม่ออกว่า "กีต้าร์" คือสัตว์น้ำ หรือสัตว์บก

ขึ้นม.4 ฟ้าบันดาลให้เราสองได้มาเรียนห้องเดียวกัน และรู้ในทันทีตั้งแต่วันแรกว่าสรพงษ์ ตีนเหม็นมาก

หากจะมีการจัดลำดับความกวนตีน สรพงษ์น่าจะติดอันดับต้นๆของโลก

หลังจากดูใจกันได้ไม่นาน ก็เริ่มสนิท กิจกรรมซุปเปอร์ฮิตของเด็กมัธยมสมัยนั้นหนีไม่พ้นเรื่อง โดดเรียนไปเล่นไพ่บ้านเพื่อน ...บ้านสรพงษ์เป็นตัวเลือกแรก

ห้องนอนสรพงษ์มีเตียงอยู่หนึ่งเตียงถ้วน เตียงที่มีที่นอนขนาดหนาวางทับ ที่นอนทีชวนฉงน เพราะมันบวมโป่งตรงกลางเตียง เพื่อนๆร่วมหกชีวิตงงงวยกับสิ่งที่เห็น เอ่ยถามสรพงษ์ว่า เตียงมึงเป็นเชี่ยอะไร สรพงษ์เดินไปใช้มือสะบัดผ้าปู ยกที่นอนขึ้น... หนังสือโป๊จำนวนมหาศาลนอนซ่อนตัวเบียดกันอยู่ นี่มึงกว้านซื้อมาทั้งจังหวัดเลยหรือไร เพื่อนๆใช้เวลาสำรวจหลักฐานอยู่สองนานก่อนเริ่มเล่นไพ่

ขณะที่วงไพ่ได้ดำเนินมาถึงช่วงพีก สรพงษ์(ซึ่งควบตำแหน่งเจ้าบ้าน และเจ้ามือ) กำลังจะได้เงินรอบวง

พลันเสียงประตูห้องเปิดดังผั่ว!!!

หม่ามี๊ของสรพงษ์ขึ้นบันไดมาตอนไหนมิทราบ พงษ์ทวีหันขวั่บไปทางต้นเสียง พบร่างบึกบึนของหม่ามี๊สรพงษ์ยืนเท้าสะเอวย้อนแสงอยู่ หันกลับมาดูผองเพื่อน...

แกล้งหลับ!!! ทำไปได้ยังไง แกล้งหลับในขณะที่มือถือไพ่ ในท่านั่งสมาธิ พวกมึงทำไปได้อย่างไร ครั้นจะเอนตัวลงแล้วหลับตาพริ้มก็คงจะช้าไป จำไม่ได้ว่าแม่สรพงษ์พูดอะไรบ้าง จำได้แต่ว่าพวกมันหลับจนแม่ลงไป (หน้าด้านมาก)

สรพงษ์มีวงดนตรีตั้งแต่ตอนม.1 แต่พงษ์ทวีเริ่มตั้งวงตอนม.4 เราอยู่ห้องเดียวกันก็จริง แต่ห้องเรามีสองวง

ขึ้นม.6 จำต้องแข่งขันกันเองในการประกวดวงดนตรีโฟล์กซอง ทั้งสองวงไม่เคยมีชื่อวงเลย จึงต้องมานั่งถกกัน พลันเหลือบไปเห็นหนังสือที่คุ้นๆว่ามาจากใต้เตียงสรพงษ์ เลยดึงออกมาดู

ได้ชื่อวงทันที วงสรพงษ์มีชื่อว่า "เพ็ญพักตร์" และวงของพงษ์ทวีชื่อ "นวลนาง" ล้วนแล้วแต่เป็นชื่อหัวหนังสือที่ได้รับความนิยมมากในขณะนั้น (ความจริงหัวอื่นก็ได้รับความนิยม แต่ชื่อแรงเกินไป อาทิ ไฟสวาท ร่านราตรี สยิว เป็นต้น)

ผลปรากฏว่า วงนวลนางได้ที่ 1 วงเพ็ญพักตร์ได้ที่ 3 (คาดว่ากรรมการเหม็นตีนสรพงษ์ จึงให้มันที่สามทั้งที่มันเล่นดีมาก) หายนะบังเกิดเวลาขึ้นรับใบประกาศหน้าเสาธง

ผอ.ประกาศที่สาม วงเพ็ญพักตร์ สรพงษ์สะแหลนหน้าออกไป และที่หนึ่งวงนวลนาง ...วงประธานนักเรียนเอง

ช่วงสอบเอ็นทร๊านซ์ เหล่าวัยรุ่นภูธรอย่างเราๆต้องเดินทางเข้าพระนคร (จุฬาฯ) เพื่อทำการสอบ และแน่นอนว่าตัวย่อโรงเรียน ส.ก.ร. หากมีคนถามสรพงษ์ว่ามาจากโรงเรียนไหน มันตอบทันทีว่า "เส้นกราเบรียน" ร.เรือชัดมากกกก ส่วนพงษ์ทวีบอกว่าเรามาจาก สวนกุหรรรรราบ ครับ

ฟ้าบันดาลรอบสอง ให้เราได้มาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ต่างคณะ สรพงษ์เรียนนฤมิตศิลป์ หม่ามี๊สรพงษ์ต้องเอาไปอวดเพื่อนบ้านว่าลูกเรียนมหาลัย

เพื่อนแม่: ลูกเธอเรียนที่ไหนเหรอ เห็นแต่งตัวโก้เชียว (มันเคยใส่ชุดนิสิตกลับบ้านครั้งนึง)

แม่: เรียนอยู่มหาลัยสารคาม เมื่อก่อนเป็นม.ศ.ว.นะ รู้หรือเปล่า

เพื่อนแม่: เรียนอะไรล่ะ

แม่: (นิ่งไปพัก แน่นอนว่าจำชื่อคณะไม่ได้ เหงื่อเริ่มตกเม็ด) เอ่อ...คณะ... คณะ..มฤคพิทักษ์ศิลป์อะไรนี่หละ (คาดว่าคณะนี้เรียนวิจัยดาวหางฮัลเล่ย์)

อันนี้สรพงษ์มาเล่าให้ฟัง แต่ที่เคยเจอกับตัวเองก็มี แม่สรพงษ์ถามว่า "น้ำเอสซะรูบอยนี่ เค้าซื้อกันที่ไหน" อึ้งทั้งตำบล น้ำอะไรนะครับแม่ ถามย้ำ ไอ้น้ำหวานหลายๆสีน่ะ

อันนั้นมันเฮลส์บลูบอยนี่หว่า...

ศักยภาพความกวนตีนของสรพงษ์พุ่งสูงขึ้นหลังจากผ่านพ้นปีหนึ่งไป

เคยไปถ่ายรูปชุดนิสิตด้วยการที่ร้านคิว มหาสารคาม น่าจะจำกันได้ เจ้าของร้านมีลูกชายวัยใสซื่ออยุ่ 1 คน (เท่าที่เห็น) สามหนุ่มสรพงษ์ พงษ์ทวี และจอห์น(ไม่ได้เอ่ยถึงในที่นี้) เข้าคิวถ่ายรูปกันอยู่ เด็กนั่นนั่งเล่นเกมส์กดอยู่ข้างๆ

ซักหน่อยมันเดินมาหา พร้อมถามสรพงษ์ว่า

"พี่ค๊าบ พี่ทำยังไงทำไมถึงตัวสูงจังเลยค๊าบ" มึงซวยแล้วน้อง ถามใครไม่ถาม

สรพงษ์ตอบอย่างไม่รักษาอิมเมจว่า "กินเหล้าเยอะๆ สูบบุหรี่จัดๆ" เพื่อนต้องถีบเตือน เฮ้ยเด็กเว่ย

เด็กนั่นมันก็อึ้งไปนิด เดินเข้าไปหลังร้าน (ไม่แน่ว่ามันอาจจะไปของเงินแม่ซื้อบุหรี่ก็ได้) ซักหน่อยเดินออกมาอีก (ไอ้นี่ไม่เข็ด)

"ผมมีเกมส์กดด้วย พี่ชอบเล่นเกมส์มั๊ยค๊าบ ถ้าชอบ ชอบเล่นเกมส์อะไรค๊าบ"

สรพงษ์หันขวับ รังสีอำมหิตคลุ้งทั่วตัว ตอบสวนทันควัน "เกมส์สวาทน้อง" แสยะยิ้มเผยฟันเหลืองๆ ก่อนเพื่อนๆร่วมกันเบิ๊ดกะโหลก เด็กเว๊ยเฮ่ย บอกมันดีดี

เด็กนั่นวิ่งเข้าไปหลังร้าน (คาดว่าคงไปขอเงินแม่ซื้อเกมสวาท) และก็ไม่ได้เห็นเด็กนั่นอีกเลย และไม่แน่ใจว่าตอนนี้มันจะรู้จักเกมสวาทหรือยัง

สี่ปีในรั้วมหาลัยกับสรพงษ์ สนุกมาก และแน่นอนว่าเราสองคนตั้งวงดนตรีด้วยกันในนาม "ตุ๊ดตู่"

หลังจบ สรพงษ์เปิดร้านเหล้า พร้อมเล่นกีต้าร์ขับกล่อมแขกเองที่บ้านเกิด

เจ๊ง!!!

สรพงษ์หันมาเป็นเจ้าหน้าที่ทวงหนี้ (มึงเรียนศิลปะมานะ)

ทำได้สองปีกว่า โดนเลย์ออฟ และตอนนี้ สรพงษ์เป็นดีเจเปิดเพลงลูกทุ่งที่บ้านเกิด

สรพงษ์แต่งงานแล้ว

และในวาระดิถีมันจะมีลูก อยากบอกว่า...

ขอให้มึงเลิกสูบบุหรี่ (สรพงษ์หัดสูบตอนปีสี่ นัยว่าติดยาตอนแก่) ไม่งั้นกูจะซื้อที่เขี่ยบุหรี่สำหรับเด็กแรกเกิดไปให้ลูกมึง พร้อมเกมสวาทให้ลูกมึงหนึ่งชุด

edit @ 28 Nov 2007 06:16:01 by zoxmok