TAG  รูปตัวเอง 10 ปีก่อน!!!

กติกา
1.เอารูปตัวเองเมื่อ 10 ปีก่อน(อาจจะมากหรือน้อยกว่าไม่เกิน 2 ปีได้) นำมา Post พร้อมเขียนอธิบายนิดๆหน่อยๆ ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นรูปเดี่ยวหรือกลุ่มอะไรก็ได้... แต่ห้ามอนาจาร
2.Post รูปที่ว่าอย่างต่ำไม่น้อยกว่า 2 รูป
3.Tag ต่อไปอย่างน้อย 1 คน... 

ไม่ได้มีใครมาแท็กหรือถากกกหรอก กระแดะอยากเล่นเอง ม่ะ! ว่าแล้วก็เริ่มเลย!!

1. รูปนี้สะเทือนขวัญมาก ปีหนึ่งในมหาลัยสดใสเสมอ ไม่แน่ใจว่าปอบสิง หรือกินเห็ดเมาเข้าไป ถึงได้แต่งตัวลืมนามสกุลได้ซะขนาดนั้น ตอนนั้นไปออกค่ายอาสา สร้างห้องสมุด ตกดึกก็หากิจกรรมมาทำให้ชาวบ้านได้ระทึก เราก็ระลึกไปจนตาย  

2. รูปนี้ก็วันเดียวกันกะไอ้รูปข้างบนนั่นแหละ ไม่แน่ใจว่าก่อน หรือว่าหลังการแปลงเพศด้านบน

3. ปีเดียวกันกะสองรูปแรก ชอบรูปนี้ เพราะแต่ละคนหน้าตาอมสุขดี ไปเที่ยวน้ำตกแถวชัยภูมิ ดูจากลีลาการแต่งตัวแล้ว ม้งมาก แต่แต่งยังงั้นเกือบสี่ปี

เนื่องจากดูรูปแล้วทำให้นึกถึงเรื่องต่างๆตอนเรียนมหาลัย รวมถึงเรื่องราวของเพื่อนๆด้วย จึงถือโอกาสนี้เอามาเล่าสู่กันอ่าน บางเรื่องก็เขียนเองขำเอง ลองอ่านดู 555++

1. ขณะที่พงษ์ทวีอาบน้ำอยู่ บักจอห์นเพื่อนร่วมห้อง เคาะประตู "โก๋ๆ มีคนมาหา"
รีบนุ่งผ้าเช็ดตัว (ตอนนั้นตื่นเข้า ไม่ทันได้ใส่คอนแท็กเลนส์) แล้วออกไปดูว่าใครมา
โผล่หัวออกไปดู จะเห็นมั๊ย สายตาสั้นมาก เห็นเป็นโครงคนลางๆ
โบกมือทักทาย "เอิ้ว! เดี๋ยวกรูออกไป รอแป๊บ"
แต่งตัว ใส่คอนแท็กต์ ออกไปดู

ผ่าง!!! เจ้าของหอ รุ่นราวคราวปู่

โดดถีบบักจอห์นก่อนเลย มึงทำไมไม่บอกว่าเป็นเจ้าของหอ

2. คลาสดราม่า อาจารย์วยุพา จำได้ถนัดใจ (นึกแล้วก็กลัวบาป)
ทุกคนต้องมาล้อมวงกัน ปล่อยจิตปล่อยใจให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกะธรรมชาติ
อาจารย์บอกคนอื่นทำท่าอะไร เราก็ต้องลื่นไหลไปให้เหมือนเราเป็นร่างเดียวกะเค้า
ความคิดชั่วร้ายสิงสู่พงษ์ทวีในแทบจะทันที นึกในใจ "อย่าได้มาถึงกรูเชียว"
ปุบปับวนมาถึง พาอาจารย์เซิ้งซะลืมตัวไปเลย เต้นท่าทีคิดว่าไม่น่าจะใช่มนุษย์คิดค้น
อาจารย์แก่ก็ยังอุตส่าห์เต้นตามอ่ะนะ

3. ปีสาม ไปเรียนขามเรียงใหม่ๆ แอบเอากางเกงยีนส์บักจอห์นมาใส่
เป็นกางเกงยีนส์สีแดงสด แล้วใส่เสื้อนักศึกษาสีเน่าๆ ไปเรียน
ยังไม่ทันจะเข้าห้อง จ๊ะเอ๋ กะอาจารย์เลิศดาว
อาจารย์ก็ทักทายอย่างเป็นมิตรว่า "โก๋​ ทำไมแต่งตัวอัปลักษณ์จัง"
กลับบ้านในทันที แล้วไม่เคยใส่กางเกงตัวนั้นอีกเลย

4. ตกท่อหน้าตู้เอทีเอ็ม ที่ม.เก่าตอนเที่ยงกว่าๆ อัปยศสุดๆ
อาบน้ำผัดแป้ง แล้วก็ปั่นจักรยานมาจากหอด้วยใบหน้าอันผ่องผุด
จอดจักรยาน(สีแดง) เดินลงมา ยิ้มรับทักทายผู้คน

ตุ๋ม!!! เหมือนโดนหลุมอากาศดูด ....ครึ่งตัวครับพี่น้อง

กว่าจะยกร่างอันน่าเวทนาขึ้นมาได้
แล้วเสืือกกกก ต้องมางมหาร้องเท้าแตะที่มุดหัวอยู่ในโคลนนั่นอีก
สรุป ปั่นจักรยานกลับพร้อมรองเท้าเพียงหนึ่งข้าง หมองไปเป็นเดือน

5. รับน้องคณะมนุษย์ เจือกกกเป็นพี่ว้าก
ต้องเดินกอดอกทำหน้าปวดขี้อยู่ทั้งวัน ขู่ให้น้องกลัว
วันสุดท้าย กะสร้างความประทับใจให้น้องนุ่ง ไปไดร์ผมมาซะ
นั่งรถบัสจากมอเก่า เตรียมไปเข้าคลาสเชียร์วันสุดท้าย นั่งใกล้หน้าต่าง ลมปะทะ ผมปลิวสลวยมาก
ถึงขามเรียง ก้าวลงจากรถปั๊บ พายุเข้า ฝนเทลงกลางกระหม่อม
ไม่ได้เปิดโอกาสให้ได้โชว์ความตรงของผมเลย

สามสิบบาท... ปล. ไม่สระ เอาหัวจุ่มน้ำ แล้วให้เค้าไดร์เลย ถ้าสระด้วยเค้าคิดห้าสิบ

7. ในยุคที่เพจเจอร์ได้รับความนิยมสูงมาก
เป็นธรรมดาที่จะต้องเพจไปหาเพื่อน ...ด้วยคำหยาบ
รอเพื่อนกินเหล้า สองชม. ยังไม่มาจั๊กกะที ก็ต้องเพจไปหา
จะเพจยังไงให้มันเจ็บปวด

โก๋: ครับ ส่งข้อความครับ
โอเปอเรเต้อ: ค่ะ ว่า...
โก๋: เจ๊ด คือเพื่อนชื่อเจ๊ดครับ แล้ววรรคนะครับ (ย้ำเค้าเข้าไป) แม่รออยู่ เมื่อไหร่จะมา
โอฯ : ทวนนะคะ "เจ๊ด...แม่รออยู่เมื่อไหร่จะมา"

อีกอัน
อันนี้โอเปอเรเต้อแก้ให้ เพจไปหาเพื่อน ว่าเมื่อไหร่มันจะมา ก็ไม่มาซักที
เลยย้ำให้เค้าเพจให้ด้วยความโกรธ

โก๋: ส่งข้อความครับ "เดี๋ยวมึงตาย"
โอฯ: คำหยาบส่งไม่ได้ค่ะ
โก๋: งั้นแก้ให้หน่อยครัับ
โอฯ​: งั้นเป็น "อีกสักครู่ท่านจะเสียชีวิต"แทนนะคะ
...หลอนกว่าเดี๋ยวมึงตายอีก

8. ปีหนึ่ง ชอบไปนอนบ้านป้าสรพงษ์(เพื่อนอีกคน) เพราะเค้าขายหมู มีหมูกินทุกวัน
ยามวิกาล ก็ต้องหาอะไรชั่วๆทำ
หน้าบ้านติดถนนใหญ่ มีโอ่งแดงตั้งอยู่
ช่วงนั้นข่าวกระหังมาแรงมาก
พงษ์ทวี ถอดเสื้อ แล้วก็เอากระด้งตากปลาแห้งของป้าสรพงษ์มาผูกแขนทันทีสองอัน

ตีสอง กระหังฟันห่าง ซุ่มอยู่บนโอ่ง (ยืนบนโอ่งนะครับพี่น้อง เค้าเรียกซุ่มตรงไหน)
พอมีเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายขี่มอไซค์ผ่านมา
เหิรจากโอ่งแดง กระพือปีกวิ่งตามรถทันที ก่อนผลุบหายเข้าข้างทาง!!!

แปดสิบเปอร์เซ็นต์ จอดมอไซค์ หันกลับมามอง อย่าหวังว่าจะเจอกรู
5555+++ เลวบัดซบมาก ถ้าเค้าพกปืน คงตายคากระด้ง

ขอจบความอุบาทว์ใว้เพียงเท่านี้

ใครอยากทำต่อ ทำโลด ไม่ต้องรอถากกกก