หลังจากเรือข้ามฟากพาเราเดินทางเราล่องลอยไปในกลางทะเล เพื่อที่จะพาข้ามเกาะจากฝั่งระยอง ไปยังเกาะเสม็ด ระยะเวลาหลายชั่วโมงบนเรือที่รายล้อมไปด้วยทะเล ทะเล และทะเลทำให้ผู้โดยสารหลายคนเลือกที่จะงีบรอจุดหมาย แต่ผมยังตื่นเต้นอยู่

มาถึงเกาะเสม็ด- หาดลุงดำ สิ่งแรกที่เห็นคือทรายสีขาวที่อยู่ใต้น้ำทะเลสีใส สวยมาก ในตอนนั้นคิดว่านี่คงเป็นทะเลที่สวยที่สุดในโลกแล้วมั้ง ประสบการณ์การไปเที่ยวทะเลอาจจะไม่มากมาย แยกแยะลำบากถึงเกณฑ์ความสวยของสิ่งที่เห็นเบื้องหน้า ตั้งแต่เกิดมาก็คงมีแต่ทะเลสาปน้ำจืดที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆของประเทศเป็นฉากหลังแถวบ้าน แต่นี่...ทะเลสีฟ้าเขียว เขียวจริงๆครับท่านผู้ชม ช็อกกับความงาม

การได้นั่งใต้ร่มไม้ นั่งทับทรายละเอียด แล้วเหม่อมองไปที่ท้องทะเลที่ไร้จุดบรรจบ ลมเอื่อยๆไล้โลมหน้า เป็นความสบายใจไร้สิ่งใดเทียม...ผมชอบทะเลครับ

ตื่นตอนเช้าหลังมีพระอาทิตย์ขณะโผล่พ้นผิวน้ำเป็นเพื่อน ถือถ้วยกาแฟเดินออกมาที่ตำแหน่งเดิม- ใต้ร่มไม้ นั่งเหม่อมองทะเลสงบเบื้องหน้า พร้อมกลิ่นหอมอ่อนๆจากกาแฟกรุ่นในมือ ในหัวโล่งว่าง ไม่มีสิ่งใดผ่านแผ้วมาให้ครุ่นคิด...สงบ

เริ่มนึกถึงสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต นึกถึงความสนุกสนานครั้นอยู่ในวัยคะนอง ความหฤห่ามต่างๆที่ทำให้อมยิ้มยามนึกถึง เพื่อนๆร่วมขบวนการ ความเศร้า ทุกอย่างถูกไล่เรียงจัดระเบียบในหัวอย่างสงบ...คิดถึงบ้าน

หยิบกล้องถ่ายรูปบันทึกสิ่งที่เห็นเบื้องหน้า ย้ำเตือนถึงความสวยสงบที่เรามีโอกาสได้มาประสบ โอกาสหน้าหากมีเวลา เราจะต้องมาที่นี่อีกครั้ง ไม่ว่าจะมาครั้งใด เราคงจะเสร็จให้กับความงามของทะเลเบื้องหน้า...แน่ๆเลย

คิดถึงทะเลไทย...

ข้อมูลเกี่ยวกับเกาะเสม็ดเพิ่มเติม คลิกที่นี่

เพลง แรงดึงดูด จาก ทีโบน